PT2 en Seneca

In het vorige berichtje vertelde ik dat ik jullie op de hoogte zal houden als er iets interessant zou gebeuren. Dat deze post ruim een maand later is, betekent dus ook dat er vrij weinig gebeurt hier. Er was ons verteld dat het hier misschien paar dagen per jaar zou regenen, als dat zo is lijkt het erop dat we de regen voor de komende 10 jaar alvast gehad hebben. De laatste maand zijn er redelijk wat vluchten gecancelled vanwege het weer.
Vorige week vrijdag heb ik eindelijk mijn Progress Test 2 kunnen doen, nadat het de dag ervoor was gecancelled vanwege het weer en ziekte van de examinator. Bij PT2 wordt je getest op het instrument vliegen. Een paar minuten na het opstijgen krijgen je een zogenaamde 'hood' op waardoor je niet meer naar buiten kan kijken, alleen maar naar je instrumenten. Tot een paar minuten voor de landing moet je deze ophouden. Het instrument vliegen ging allemaal vrij goed en ook de examinator was deze keer weer erg tevreden. Net als voor PT1 heb ik voor deze test een 2 gehaald (waarbij 1 het hoogste en 5 het laagste).
PT2 betekende ook het einde van de warrior periode. Vanaf nu vlieg ik alleen nog maar op de Piper Seneca PA34-200T:


Een paar 'kleine' verschillen in vergelijking met de warrior:
- 2 motoren
- 400pk ipv 160
- inklapbaar landingsgestel
- een cruisespeed van 140kts ipv 95kts
- maximaal 7 passagiers ipv 4
- er zit een turbo op

Kan nu wel zeggen dat het echte vliegen is begonnen. Bij dit vliegtuig komt veel meer kijken en doordat de snelheid veel hoger is moet alles snel gebeuren. Ik vlieg nog steeds samen met Harm en we hebben wel redelijk geluk met onze instructeur. Hij is namelijk ook examinator voor de CPL test. Hierdoor weten we zeker dat we good voorbereid worden en dat we gelijk alle procedures correct leren. In totaal hebben we hier 7 lessen en 4 sims voordat we de CPL (Commercial Pilot License) skill test moeten afleggen. Als ik deze gehaald hebt, betekent dit dat ik passagiers mag gaan vervoeren tegen betaling. Ik verwacht deze test over ongeveer 1,5 week te hebben.

Hierna ben ik ongeveer een weekje in Nederland (rond 8 maart) voordat we weer naar Oxford gaan. In Oxford gaan we ook op de Seneca vliegen. In een periode van 3 maanden worden we voorbereid op de IR-test (intrument rating). Deze test schijnt het allerzwaarste te zijn. Maar momenteel eerst maar eens concentreren op de Seneca. Hiereen paar foto's van de eerste les.

Hopelijk tot snel in Nederland

CPL Crosscountry & Skiing Flagstaff

In het vorige bericht heb ik jullie verteld over de Crosscountry vlucht die we hier moeten doen. Vorige week vrijdag is het bij de vierde poging eindelijk gelukt om die vlucht te doen. Om 8 uur vertrok ik richting Ryan. Ongeveer 200 km ten zuiden van Goodyear. Wat op Ryan wel een aparte ervaring is dat je hier zelf moet tanken. Eerst moet je je vliegtuig op een bepaalde plek zetten waar de slang bij allebei de vleugels kan, hier zitten namelijk de fueltanks in. Na het tanken moet je het vliegtuig dan weer achteruit duwen voordat je weer de motor aan kan zetten om het vliegtuig te parkeren. Op Ryan heb ik samen met Harm genoten van een lekker ontbijtje. Vervolgens zijn we naar Yuma vertrokken. Dit ongeveer 400 km vliegen en duurt dan ook ruim 2 uur. Op een gegeven moment wordt dit wel een beetje saai. Als het vliegtuig namelijk eenmaal op de goede hoogte is kan je het trimmen zodat je zelf vrij weinig hoeft te doen behalve de goede heading vliegen. Eenmaal op Yuma aangekomen hebben we weer getankt en rondje door de terminal daar gelopen. Yuma is een redelijk groot vliegveld met vier landingsbanen waar ook veel commerciel en militair vliegverkeer komt. Erg leuk dus om naar toe te vliegen.
Toen ik bij Yuma vertrok was er een probleem met mn motor. In elke cilinder van de motor zitten 2 sparkplugs die voor een vonkje zorgen in de cilinder. Bij het testen van de sparkplugs bleek dat 1 van de sparkplugs niet functioneerde. Als ik er namelijk eentje uitzette ging de motor een stuk minder hard lopen en de motor liep nogal 'rough'. Dit is niet iets waarmee je wil vliegen, dus ik ben terug gekeerd naar de parking place. Inmiddels was het al 3 uur in de middag. Bij het kantoortje daar had ik gevraagd of er iemand van maintenance aanwezig was. Ze zouden gaan bellen. Na een half uur kwam er iemand, die vervolgens zei dat ik het vliegtuig het beste naar de hangars aan de andere kant van het vliegveld kon taxien, aangezien daar hun maintenance is. WEl een beetje jammmer dat ze dat niet gelijk konden vertellen. Inmiddels was het al half 4 en ik moest eigenlijk uiterlijk om 4 uur vertrekken vanuit Yuma om voor zonsondergang weer terug te zijn in Goodyear. Als ik het niet zou halen, zou dat betekenen dat ik daar zou moeten overnachten en pas de volgende ochtend mijn vlucht kon voortzetten. Uiteindelijk was mijn vliegtuig pas om half 5 gerepareerd. Na wat getelefoneer naar school stemden ze ermee in dat ik toch vertrok, ze wouden het liefste wel dat ik voor 6 uur terug was. Dit is het tijdstip dat het echt donker is. Na snel alle checks weer gedaan te hebben ben ik om kwart voor 5 vertrokken. Normaal vliegen we met 2500 rpm (revolutions per minute), omdat ik een beetje haast had heb ik heel de vlucht 2600-2700 rpm gevlogen. Doordat ik ook nog eens een tailwind had, zorgde dit ervoor dat dit deel van de vlucht erg snel verliep. Om 5 voor 6 landde ik op Goodyear. Onderweg heb ik een erg mooie zonsondergang gezien. Uiteindelijk was het wel een hele coole dag, en ik was helemaal blij dat ik die nacht op mijn eigen kamer kon slapen in plaats van een hotel in Yuma. Onderweg heb ik nog wat foto's gemaakt.

Inmiddels zijn we klaar met onze instructeur en hebben we een nieuwe gekregen. Als bedankje voor het les geven hadden Harm en ik bedacht om samen met Denis (onze instructeur) naar Flagstaff te gaan om een dagje te skien. Flagstaff is ongeveer 2,5 rijden naar het noorden vanaf Phoenix. Wel bizar dat we hier midden in de woestijn zitten en dat je een stukje verderop gewoon kan skien. Denis vond het een leuk idee, alleen zou juist die dag de loodgieter bij hem thuis komen. Maar dat zou die wel regelen. Eind van de middag belde hij het geregeld had. Wij hadden ondertussen een auto gehuurd en een snowboard bij de plaatselijke sportwinkel. 's Avonds belde Denis echter nog een keer dat hij jammergenoeg toch niet mee kon. Aangezien we die auto al gehuurd hadden en toch vrij waren besloten Harm en ik om toch maar te gaan. Vorige week heeft het hier erg hard geregend. Wat betekende dat het in Flagstaff sneeuwde. Totaal was er ongeveer een meter gevallen. De sneeuwcondities waren dan ook erg goed afgelopen donderdag. Het gebied was echter nogal klein. Met eigenlijk maar 2 stoeltjesliften waar blauwe/rode/zwarte pistes waren. Deze 2 liften waren ook nog eens enorm traag. Dit zorgde ervoor dat we wel een half uur moesten wachten voordat we naar boven konden. Een kwartier in de lift en vervolgens een afdaling van 10 minuten. De pistes waren wel erg lekker, zeker met die verse sneeuw. Voor 1 dagje was het lekker snowboarden, maar voor meerdere dagen is het toch wel erg klein. Al met al hebben we een leuke dag gehad en eind van de middag zijn we weer terug gereden naar Goodyear. Foto's van het skien.

Vanaf nu hebben we dus een nieuwe instructeur. Met hem doen we het applied instrument vliegen. Vandaag hebben we de eerste briefing gehad en morgen gaan we beginnen met vliegen. De komende vluchten gaan we vooral holds oefenen. Dit is een bepaald patroon vliegen bij een baken. Dit wordt vooral gedaan om te wachten tot je mag landen, maar kan ook worden toegepast als het vliegveld bijvoorbeeld tijdelijk gesloten is door een incident. Onze nieuwe instructeur heet Bryan. Lijkt een erg goede en aardige instructeur. Dat zal de komende tijd natuurlijk nog moeten blijken.

Ik hou jullie op de hoogte als er weer iets interessants gebeurt.

Groetjes,

dj

Las Vegas & Grand Canyon

Met kerst waren we 3 dagen vrij. Een mooie gelegenheid om Las Vegas en de Grand Canyon te bezoeken. Ik had ook nog 2 dagen extra vrij genomen. Samen met Lot, Harm en zijn vriendin hadden we een auto gehuurd bij Hertz. Toen we hier op maandagochtend de auto gingen ophalen bleek er wat verkeerd te zijn gegaan met de bestellingen. Van de 4 auto's die toen werden opgehaald was er geen een de juiste. Na een beetje moeilijk doen kregen we uiteindelijk een Cadillac DTS mee:

Niet heel vervelend..

De eerste nacht verbleven we in het MGM Grand Signature:


Dit zijn de nieuwe torens achter het MGM Grand zelf. Erg mooie kamer met jacuzzi en al.

De tweede nacht hadden we een kamer in het Wynn geboekt. Dit is een nieuw hotel in Vegas, maar wel gelijk een van de mooiste. Toen we daar aankwamen hadden we bedacht dat we een nacht extra in het Wynn wilden blijven. Na wat Hollands gezeur kregen we deze nacht gelukkig voor dezelfde prijs als we de 1e nacht geboekt hadden inclusief een gratis upgrade. Dit betekende dat we op de bovenste 10 etages van het hotel zaten. In ons geval de 56e. De kamer en het uitzicht vanaf hier:




Vegas was echt super. Overdag zijn hebben we een beetje over the Strip gelopen en 's avonds zaten we vaak in het casino. Uiteindelijk nog 300 dollar gewonnen met Blackjack en Roulette. Verder zijn we naar de show van David Copperfield geweest. De show was erg leuk en je vraagt je echt af hoe die dat doet. Zelf had ik alleen wat meer spectakel verwacht.

Op donderdag zijn we naar de Grand Canyon vertrokken. Plan was om deze donderdag te bezoeken en dan door de te rijden naar Flagstaff. Hier zouden we op vrijdag gaan skien. Het bleek echter een stuk langer rijden zijn naar de Canyon, vooral door de grote vertraging bij de Hoover Dam. Uiteindelijk kwamen we 's avonds aan. Na even zoeken hadden we een hotel gevonden midden in t park. Na een tijd 30 graden gewend te zijn was die -7 in het park toch wel erg koud. 's Avonds zijn we hier lekker uit eten geweest. De volgende dag hebben we op ons gemakje de Canyon bekeken. 's Middags zijn we weer terug gereden naar Phoenix. We hebben echt een superleuke week gehad.

Gisteren zouden we weer beginnen met vliegen. Onze CPL Cross-country was gepland. Dit zijn 3 vluchten achter elkaar van 1: 40 uur. Van Goodyear naar Ryan, van Ryan naar Yuma en van Yuma weer terug naar Goodyear. Al met al een aardig stukje vliegen. Voor het behalen van je Commercial Pilot License (CPL) moet je een vlucht van meer dan 340 nm hebben gevlogen. Dat zou gister dus gebeuren. Samen met Harm was het plan om deze vlucht te doen, allebei in ons eigen vliegtuig. Het is immers een solo. Het plannen voor deze vlucht duur bij elkaar wel 3 uur. Toen we gisterochtend zouden vertrekken bleek dat onze PQ-card er niet was. Hierop staan de maximale windlimieten waarmee we mogen opstijgen en landen. Zonder deze kaart mag je niet weg. Blijkbaar had een instructeur de dag ervoor alle kaartjes die verlopen waren (ze zijn 2 weken geldig) verwijderd. Normaal gebeurt dit nooit. Aangezien onze instructeur op vakantie is, kon hij geen nieuwe schrijven. Gister was de vlucht dus gecancelled. Vandaag gingen we het opnieuw proberen. De Chief Flight instructor was er vandaag en hij mag ons ook aftekenen. Toen we vanmorgen op school kwamen bleek dat de wind op Yuma te hard was. Vanaf 13:00 zouden er windstoten komen van 22 knots. Wederom gecancelled. Vanavond gaan we oud en nieuw vieren en morgen zijn we vrij. Woensdag gaan we het opnieuw proberen.

Voor meer foto's van Las Vegas en Grand Canyon klik hier

Iedereen een prettige jaarwisseling en een gelukkig nieuwjaar,

Tot in het nieuwe jaar,

dj

Progress Test 1

Oftwel PT1, de eerste vliegtest hier in Goodyear na 49 lessen. Tijdens deze test wordt je getest op alles wat je tot nu toe hebt geleerd. Ik zal even vertellen hoe deze test er ongeveer uitziet.
Voor PT1 had ik een briefing met Tom Armstrong, de Chief Flight Instructor. Hij was bij mij degene die de test afnam. In deze briefing vertelde hij waar we heen gingen, welke hoogtes en welke oefeningen. Al vrij snel na de take-off op Goodyear kreeg ik een speciaal soort bril op waarmee je alleen in de cockpit kan kijken en dus niet naar buiten. Hier wordt je beoordeeld op het vliegen puur op de instrumenten. Een beetje klimmen, dalen en bochten maken. Dit duurde ongeveer 20 minuten. Hierna mocht de bril weer af en was het tijd voor general handling, de vliegoefeningen. We begonnen met een steep turn. Dit is een bocht met 45-55 graden bank. Hierin is het belangrijk om goed je hoogte te houden. Deze bocht ging goed en daarna was het tijd voor de stalls. Hierbij haal je alle power van het vliegtuig en moet je zorgen dat je op dezelfde hoogte blijft. Hierdoor verliest het vliegtuig langzaam snelheid. Bij een bepaalde snelheid wordt er te weinig lift gecreeerd om het vliegtuig nog op dezelfde hoogte te houden. Dit heet een stall. Hiervoor krijg je eerst een waarschuwing van de stall warner (een zoomer) als je het vliegtuig toch in dezelfde positie houdt krijg je een nosedrop. Dit moest ik op drie verschillende manieren doen. Normaal, in de bocht met 25 graden flaps en 40 graden flaps. Ook deze oefening ging goed. Op dat moment zaten we redelijk hoog en wat het tijd voor de steep gliding turn. Dus zonder power, met 30 graden bank dalen. Tijdens deze bocht kreeg ik een gesimuleerde engine failure. In dat geval zijn er een aantal checks die moeten worden uitgevoerd om de engine te herstarten, dit lukte niet (gesimuleerd). Nu was het tijd om een veld uit te zoeken waar we dan een noodlanding konden maken. Ongeveer 100 meter boven het veld zag Tom dat ik het ging halen en konden we een go-around doen. Full power er weer op en wegklimmen. Tijdens deze go-around kreeg ik nog een engine failure.
Na deze oefeningen gingen we naar Buckeye. Dit is een vliegveld een stukje ten westen van Goodyear. Hier was het tijd om mijn landingskunsten te laten zien. Drie verschillende landingen moest ik doen. Ze gingen redelijk maar hadden beter gekund. Toen weer terug naar Goodyear voor de laatste landing. Bij elkaar nam deze test 1,5 uur in beslag.
Voor deze test kan je een 1 tot en met 5 halen. Hierbij is een 1 heel erg goed, bijna perfecte vlucht en wordt zelden gegeven. Een 2 betekent een erg goede vlucht. Met een 3 heb je het ook gehaald en is ook goed, een soort van gemiddeld. Bij een 4 moet je een deel overdoen en een 5 betekent heel de test overdoen. En ik heb voor deze test gehaald..... een 2!! Ben er erg blij mee! Was zelf ook redelijk tevreden over de vlucht dus dat is mooi.
Na PT1 zijn de vluchten met instructeur veel instrument vliegen. Dus dat betekent weinig naar buiten kijken en alles op de instrumenten vliegen. Gelukkig zijn bijna alle solo's navigatievluchten. Kan je zelf bepalen (min of meer) waar je heen wilt. Dan moet je die vlucht plannen en vervolgens vliegen. Als alles goed gaat komen de tijden en de richting die je vliegt goed uit.
Thanks voor alle berichtjes en tot de volgende keer maar weer,

Groetjes, dj

Night-Flying

Afgelopen maandag ben ik begonnen met het nachtvliegen. Zonsondergang is hier al om 17:25 dus om 18:00 konden we opstijgen voor het nachtvliegen. De eerste les is alleen maar circuitjes vliegen. In totaal had ik 12 landingen gedaan. Het circuit zelf vliegen is niet zo moeilijk, alleen de landingen wel. De runway is een stuk minder goed verlicht dan je zou denken. Alleen aan de zijkant ervan zijn lichtjes. Omdat de runway zo donker is, is het moeilijk om in te schatten hoe hoog je precies zit. De laatste paar landingen kregen we een extra handicap. Onze instructeur had namelijk ook de landingslichten van het vliegtuig zelf uitgezet. Hoe hoog je was kon je nu alleen nog maar paar bepalen aan de hand van de 'runway edge lights'.

Dinsdagavond was mijn tweede nachtvlucht. Deze keer een navigatievlucht naar Tuscon. Tuscon is een redelijk groot vliegveld op ongeveer 1:15 uur van Goodyear. Harm vloog heen naar Tuscon en ik vloog terug. Op de weg erheen zat er op een gegeven moment een 737 achter ons. Aangezien die een stuk harder ging moest die van de verkeersleiding wat naar rechts draaien zodat ze ons konden passeren. Op Tuscon zijn twee parallelle runways. Wij landde op de kleine van de twee, die andere wordt gebruikt voor de grote jets. Vooral deze navigatievlucht was erg gaaf. Vanaf 6000 feet (2 kilometer) is het uitzicht prachtig. Ik heb geprobeerd wat foto's. te maken. Ze zijn niet allemaal even goed gelukt omdat het zo donker is 's nachts en wij toch met 180 km/hr ons voortbewegen.

Vanavond nog een solo nachtvlucht en dan vertrekken we morgenvroeg naar Los Angeles voor een lang weekend. Heb er zin in!

Solo en meer...

Het is alweer even geleden sinds mijn laatste upload dus er valt veel te vertellen. Ik zal maar beginnen met mijn solo. In principe gaat iedereen zijn 13e les solo, tenzij je er meer nodig hebt. Bij les 12 wordt door je instructeur bekeken of hij vindt dat je er klaar voor bent. Als dit zo is stapt hij uit bij de parking area en mag je zelf naar de runway taxien. Gelukkig was dit bij mij geen probleem en mocht ik bij les 13 solo. Hij stapte uit en nu zat ik helemaal alleen in het toestel. Na het aanvragen van de 'clearance' bij de luchtverkeersleiding was ik klaar om op te stijgen. Throttle full open en op de centerline blijven. Bij een snelheid van 65 knots (120 km/hr) kan het vliegtuig 'geroteerd' worden. Nu is het de bedoeling dat je 1 traffic pattern vliegt. Hieronder een afbeelding van hoe dat er ongeveer uit ziet. (hier zijn het bochten naar links, maar wij vliegen ze meestal naar rechts op Goodyear)

Na take-off (upwind) doorklimmen tot 500 feet dan een 90 graden bocht naar rechts (crosswind). Doorklimmen tot 2000 feet, weer een 90 graden bocht naar rechts (downwind). Als de runway 45 graden achter je ligt kan je weer 90 graden draaien en de daling in zetten (base). En als laatste weer 90 graden draaien om recht voor de runway uit te komen (final). Dit duurt ongeveer 6 minuten. De eerste keer helemaal alleen in dat toestel is een geweldig gevoel, maar ook wel raar. Nu realiseer je dat je alles echt helemaal zelf moet doen.

Toen ik terugkwam stond iedereen op me te wachten, heel cool. Het leuke was ook dat me ouders er toen waren. Ze zijn ruim twee weken hier geweest en waren precies op tijd om mijn eerste solo mee te maken. Na je eerste solo is het traditie dat je met uniform en al het zwembad wordt ingegooid. Zoals op de foto's te zien is werd het al donker. Dit zorgde voor een prachtig uitzicht en mooie plaatjes.

Na mijn eerste solo is het heel hard gegaan. Daarvoor kan je maar 1 vlucht per dag doen en maar 4/5 dagen per week. Vanaf het moment dat je zelf solo mag kan je 2 vluchten per dag gaan doen en 6 dagen per week. In het begin liepen we een beetje achter omdat onze instructeur een week op vakantie ging. Inmiddels hebben we de meeste alweer bijgehaald. Vaak vlieg ik om 06:30. Op zich is dit best fijn omdat je dan al om 11 uur twee vluchten gedaan kan hebben. Aan de andere kant is het soms ook wel jammer als om 05:00 je wekker af gaat. Het geeft in ieder geval wel een goed gevoel als je om 6 uur bent loopt op weg naar je vliegtuig. Voordeel is ook dat de lucht 's ochtends nog niet turbulent is.

's Middags was ik vaak vrij om met mijn ouders wat te doen. Zo hebben we vaak in de middag gegolfd. Hier in de buurt zijn tientallen golfbanen, ideaal dus. Afgelopen vrijdag zijn we naar de Grand Canyon geweest. 's Ochtends om 5 uur vertrokken. Om 10 uur hadden we een rondvlucht over de Canyon geboekt. Dit was erg gaaf. Vanuit het vliegtuigje was het uitzicht super. Daarna zijn we zelf met de auto het park ingegaan. Als je zelf een keer in de buurt bent moet je er echt heen gaan, heel bijzonder om te zien. Hier zijn de foto's.

Met vliegen zijn we inmiddels met de navigatie vluchten begonnen. Dit is erg leuk om te doen. Vantevoren moet je dan op de kaart een route plannen. In de lucht moet je deze dan aan de hand van bepaalde herkenningspunten op de grond gaan vliegen. Wij zijn met onze eerste vlucht naar Pinal gegaan. Dit is tevens een soort grave yard voor oude vliegtuigen. Naast de baan staan misschien wel honderd jets. Ook veel Boeing 747. Foto's van Pinal.

Volgende week is het hier Thanksgiving. We zijn dan 4 dagen vrij. Lot zit momenteel is Santa Barbara dus die ga ik dan opzoeken.

Dit was het even voor nu,

dj

The United States of America

Het is alweer bijna 2 weken geleden dat we met de klas op BA289 stapten op weg naar Phoenix. Zal even proberen te vertellen wat er sindsdien allemaal gebeurd is. Heb ook redelijk wat foto's gemaakt. Zie hier de eerste:
Voor de vlucht hadden we gevraagd of het mogelijk was om voor de vlucht even een kijkje in de cockpit mochten kijken. Dus toen wij voor alle andere passagiers mochten boarden werden sommige passagiers toch wel een beetje onrustig. Deze foto is gemaakt in de cockpit van de Boeing 747.

Tijdens de vlucht hadden we af en toe zeer spectaculaire uitzichten. Deze is genomen boven Groenland. Toch niet vervelend als dit het uitzicht van je kantoor is lijkt me zo.

Aangekomen in Phoenix werden we door een aantal mensen van Oxford opgewacht. Vanaf Sky Harbour (Phoenix) is het ongeveer 40 minuten rijden naar Goodyear. Dit is waar wij vliegen.
Goodyear Airport gezien in Google Earth. Boven de D van Cessna Drive zijn twee zwembaden te vinden. Iets daarboven zijn twee L-vormige gebouwen. Hierin verblijven wij. De faciliteiten hier zijn stukken beter dan in Oxford. Denk hierbij aan de zwembaden, goed internet, woonkamer, pooltafels, tafelvoetbaltafel, tafeltennistafel, tennisbanen en basketbalveld. Verder hebben wij met de klas (21 pers.) 2 auto's tot onze beschikking. Naast de runway kunnen jullie ook allemaal jets zien staan. Hier staat onder andere een Boeing 747 en een Airbus A340. Leuke decoratie. Er zit hier een bedrijfje dat deze vliegtuigen repareert maar meestal uit elkaar haalt. Dus als je een beetje geluk hebt kan er zomaar een 747 voor je Warrior landen.
Dit is 1 van die twee wagens. De andere is een KIA Sedona, erg fijne auto.
De eerste week bestond vooral uit briefing over hoe het er hier aan toe gaat. Niet altijd heel spannend, maar het moet gebeuren. In de 2e week zijn we begonnen met vliegen. Ik vlieg samen met Harm. Inmiddels hebben we 3 lessen gehad. Wat een goed gevoel dat vliegen. We beginnen vaak vroeg met vliegen, omdat de lucht dan het meest stabiel is. Dit betekent echter wel om 05:00 opstaan. Voordeel is wel dat je dan rond een uurtje of 11 klaar bent. Deze week hebben we echter nog een soort van Groundschool elke dag om 13:00. Hier wat foto's van het vliegen.
Verder nog een paar foto's van het uitgaan en het golfen:

Uit eten met een deel van de klas in Tempe.


Op de golfbaan.


We delen hier alle faciliteiten met Lufthansa Flight Training en die Luftwaffe. Vorige week hadden zij een Oktoberfest georganiseerd waar we even een kijkje gingen nemen.

Dat was het wel weer even voor nu, ben benieuwd wat jullie ervan vinden en hoe het daar in dat koude kikkerland gaat

dj